Stramproy

Parochiehuis ’t Österke

In april 2006 werd door mgr. dr. E. de Jong, Hulpbisschop van Roermond, het parochiehuis ingezegend; precies 10 jaar lang hebben we hiervan dankbaar gebruik gemaakt voor een ontelbare reeks cursus- en verdiepingsavonden, vergaderingen, zangrepetities en nog veel meer. Al snel wisten de parochianen de weg te vinden om een misintentie op te geven, een doopsel of huwelijk af te spreken, een praatje te maken of gewoon een kopje koffie te drinken.

Over koffie gesproken… Al sinds de opening in 2006 schenken we in ’t Österke uitsluitend eerlijke koffie met het fair trade-keurmerk. En daarmee blijven we doorgaan! Voor ons een logische zaak: Jezus herinnert ons eraan dat de arbeider zijn loon waard is. Een kleine moeite.

In hetzelfde parochiehuis hielden we in de winter 2010/2011 de ‘Micha-cursus’; in zeven avonden verdiepten we ons in een christelijke kijk op mensenrechten, eerlijke lonen, respectvolle omgang met de schepping, ecologische voetafdruk et cetera.

Voor 2016 staat de verbouwing van de sacristie op het programma; die wordt in de toekomst tevens gebruikt als groepsruimte voor cursussen, vergaderingen, repetities en meer. Totdat dit gerealiseerd is, is ‘tÖsterke tijdelijk gehuisvest op Kerkplein 7.

 

St. Willibrordus

De parochiekerk van Stramproy heeft als patroonheilige de H. Willibrordus, ‘Bisschop der Friezen’ (658 – 739).
Stramproy werd tot zelfstandige parochie verheven op 17 september 1583. De parochie behoorde tot het bisdom Luik en het dekenaat Maaseik.
Sinds de nieuwe kerkelijke hiërarchie van 1853 behoort Stramproy tot het Nederlandse bisdom Roermond en het dekenaat Weert. Ook gemeentelijk valt Stramproy onder Weert; door de gemeentelijke herindeling per 1 januari 2008 ging de zelfstandige gemeente Stramproy op in Weert.

De St. Willibrorduskerk te Stramproy

De Willibrorduskerk te StramproyDe oudste bronnen spreken reeds in de 12e en 13e eeuw over een kerkgebouw in Stramproy. In aantekeningen uit 1299, waarin de kerkdiensten en dienden geregeld worden, worden Stramproy, Ittervoort en Baexem genoemd als kapellen of hulp kerken van de parochie Thorn. Om sterker te staan tegenover de krachten van de Reformatie, drinkt het kapittel van Thorn er bij de bisschop op aan om deze dorpen tot zelfstandige parochies te verheffen. Tevens zal het kapittel instaan voor het financieel onderhoud van de parochiekerken.
Daarvan komt in de tijd daarna niet veel terecht; in de 18e eeuw wordt regelmatig slecht onderhoud aan de kerk gemeld.
Dat de kerk inmiddels te klein is geworden voor het aantal parochianen, is begin 20e eeuw geleden om de oude Kerk te slopen. In 1923 wordt een nieuwe parochiekerk gebouwd, waarbij de boeren van Stramproy met menskracht en paarden kracht het grootste deel van het werk leveren. Op 9 februari 1923, de feestdag van de heilige Apollonia (de tweede patroon van de kerk, die wordt aangeroepen als patroon tegen kiespijn), wordt de nieuwe kerk in gebruik genomen door pastoor Greijmans. De kerk wordt op 1 mei 1923 ingewijd door de bisschop van Roermond. De mergelstenen toren uit de 15e eeuw is een blijvende herinnering aan het oude kerkgebouw.

Over de patroonheilige Willibrordus

willibrordHij is patroon van het Groothertogdom Luxemburg en van de plaats Echternach; van de Nederlandse kerkprovincie (sinds 1939), van het bisdom Haarlem en het aartsbisdom Utrecht; van de Nederlandse plaatsen Deurne, Oss, Sint-Willebrord en Vlaardingen.

Er zijn (of waren) Willibrorduskerken te Almelo, Alphen (N-B), Ammerzoden, Ammerzoden, Amsterdam, Arnhem, Bakel, Beekbergen, Beilen, Berghem, Bergschenhoek, Berkel-Enschot, Bodegraven, Boskamp, Boven-Leeuwen, Boxtel (kapel), Casteren, Coevorden, Demen†Dieden, Deurne (kapel), Diessen, Domburg, Drempt, Eersel, Esch, Geijsteren, Goënga, Guttecoven (& Nicolaas), Hedel, ’s Heerenhoek, Heeswijk, Heiloo (& Maria), Helenaveen, Hengelo (Gld), Hengelo (Ov), Herveld, Hilversum, Holwerd, Hooge-Zwaluwe, Hulst, Julianadorp, Klein-Zundert, Kloosterburen, Lemmer, Lierop (kapel), Liessel, Middelbeers, Midsland, Milheeze, Mill, Neerkant, Obbicht, Oegstgeest (sinds 780), Olburgen, Oldemarkt, Oss, Ossenisse, Oud-Vossemeer (Tholen), Oude-Pekela, Ravenstein, Rhoon, Riethoven, Rotterdam, Ruurlo, Sappemeer, St-Willebrord, Steenderen, Stramproy, Swifterband, Ter Apel, Terneuzen, Teteringen, Tilburg, Veenendaal, Vierakker, Vilsteren, Vlaardingen, Vleuten, Vlierden, Vroomshoop, Waalre, Wassenaar, West-Vlieland, Wijhe, Wintelre, Zeelst en Zierikzee. Onder anderen hebben (of hadden) Delft, Den Haag en Noordwijk een Willibrordusschool.

Daarnaast is (of was) er een Willibrordustehuis in Den Haag, Heiloo, Katwijk/Rijn, Middelburg en Wassenaar. Zijn beeltenis komt voor in de gemeentewapens van Bakel†Milheeze, Berghem, Deurne, Mill†St-Hubertus, Papenhove, Riethoven, Stramproij en Teteringen. Bovendien is hij patroon van de bakkers (Nijmegen), van bierhandelaren, caféhouders en herbergiers (vanwege de bronnen en de vele wijnwonderen); van toneelspelers en dansers (vanwege de springprocessie te Echternach); en van de arbeiders. Daarnaast is hij patroon van de Sint-Willibrordvereniging. Zijn voorspraak wordt ingeroepen bij epilepsie en aanverwante ziekten. Hiermee schijnt de beroemde springprocessie samen te hangen, die elk jaar op zijn feest te Echternach door duizenden pelgrims wordt meegemaakt. In de 13e eeuw werd de omgeving van Trier waar ook Echternach onder valt, door een epidemis van sint-vitusdans getroffen.

Men begon pelgrimages naar Willibrordus’ graf te organiseren en riep zijn hulp in. De ziekte week. Sindsdien houdt men de herinnering aan dit wonder in ere met de ‘springprocessie’: drie stappen voorwaarts. twee achterwaarts, wiegend op de voorvoet. Hij wordt afgebeeld als bisschop (tabberd, staf en mijter) vaak met een kerkmodel van de Utrechtse (Sint-Maartens)dom bij zich; daarnaast is er ook vaak een wijnvat te zien, waar hij soms zijn staf insteekt.