Parochies

Swartbroek

parochie H. Cornelius

Op zaterdag 5 september 2015 organiseerde het kerkbestuur een parochievergadering, waarin de financiële resultaten van de jaren 2012-2014 werden besproken. Een groep geïnteresseerde parochianen beluisterde de presentatie en kwam met enkele waardevolle suggesties, die wij in de komende tijd gaan toepassen.Zo kwam het voorstel om in de wintermaanden het aantal eucharistievieringen te verminderen. Tegenover een relatief kleine groep gelovigen staan immens hoge stookkosten. Als kerkbestuur hebben we dit idee gevolgd en daarom besloten, in de winterperiode slechts eenmaal per twee weken de eucharistie te vieren. Dat is jammer; het liefst houden we de deur altijd voor u open – maar gezien de cijfers is dat niet verantwoord.

Let op: van december ’15 t/m mrt ’16 slechts één Mis in twee weken

In onderstaand overzicht ziet u, op welke dagen er al dan niet een eucharistieviering in onze kerk is. Op de zaterdagen dat de kerk gesloten blijft, kunt u uiteraard aansluiten in Tungelroy om 17.30 uur.
De regeling gaat in bij het begin van de advent; met Pasen keren we terug in het gewone wekelijkse ritme. We zullen dan onze ervaringen met de winterperiode gaan evalueren.

Wél een H. Mis op
za 28 nov
za 5 dec
za 19 dec
do 24 dec (19.00 uur)
za 26 dec (11.00 uur)
za 2 jan 2016
za 16 jan
za 30 jan
ma 8 feb (carnaval, ochtend)
za 20 feb
za 5 mrt
za 19 mrt (gezinsmis)

Géén H. Mis op
za 12 dec
do 31 dec
za 9 jan
za 23 jan
za 6 feb
za 13 feb
za 27 feb
za 12 mrt

Over Paus Cornelius

cornelius2Cornelius stamde uit het adellijke Romeinse geslacht der Cornelii. In maart van het jaar 251 werd hij tot bisschop van Rome gekozen op de stoel van Petrus. De zetel was na de marteldood van zijn voorganger Sint Fabianus († 250; feest 20 januari) achttien maanden onbezet gebleven. Dit had waarschijnlijk alles te maken met de heftige christenvervolgingen die er woedden onder keizer Decius (249-251). Cornelius maakte juist nog het staartje ervan mee. willibrordus

Tijdens de gruwelijke vervolgingen waren er heel wat gelovigen geweest die uit angst voor martelingen waren bezweken en aan de goden hadden geofferd. Zij werden de ‘lapsi’ (= ‘afvalligen’) genoemd. Na de tijd van Decius wilden er weer velen terugkeren naar de kerk, en Cornelius besloot te handelen in de geest van zijn voorganger en hun nog een kans te geven, op voorwaarde dat ze boete deden. Maar de strenge richting onder de gelovigen was het daar niet mee eens: zij hadden immers wel standgehouden, en nu zouden ze weer met hun verraders tot dezelfde gemeente moeten behoren…!? Zij kozen een tegenpaus, Novatianus.

Het is zeker dat zich in de 9e eeuw in de Santa Maria Maggiorekerk te Rome Corneliusrelieken bevonden. Paus Gregorius IV († 844) had opgemerkt dat de schrijn met de relieken van de heiligen Calixtus, Cornelius en Calepodius in de kerk zo opgesteld was dat de gelovigen er met de rug naar toe stonden. Vandaar dat de paus de relieken in de absis van het westkoor begroef onder een op het oosten gericht altaar; daarboven liet hij een baldakijn aanbrengen.

Vanuit Kornelimünster verspreidde de devotie tot Cornelius zich in de middeleeuwen over heel christelijk Europa. Het schijnt dat er meer dan zeshonderd bedevaartplaatsen waren. Een zeer bekende bevond zich in de Belgische plaats Ninove. De in 1138 gestichte premonstratenzerabdij was aan de heiligen Cornelius en Cyprianus toegewijd en ontving kort na de stichting relieken vanuit Kornelimünster. Er gingen er ook naar de St-Hermeskerk in het nabijgelegen Ronse. Van het Cornelis-bedevaartsoord in Ninove zijn intussen middeleeuwse pelgrimsinsignes teruggevonden in de zuidelijke provincies van Nederland, met name in Maastricht en in het Zeeuwse Nieuwlande, maar ook ver boven de rivieren tot in Amsterdam en Kampen aan toe.

De H. Cornelius kerk te Swartbroek

De H. Cornelius kerk te SwartbroekCurabitur consequat semper diam a lacinia. Sed lobortis condimentum ante, eu dictum ligula mattis in. Aliquam eget varius risus, eu molestie nisi. In in tincidunt enim. Phasellus at sapien eros. In at rutrum dui. Sed id erat et sem ultrices ullamcorper. Ut sagittis varius nibh, a pretium tellus adipiscing ut. Pellentesque metus nulla, feugiat posuere posuere a, porttitor vel nulla.

In ruim 20 eeuwen kerkgeschiedenis is er nogal wat franje bijgekomen in de liturgie en in de kerkelijke gebruiken.
Soms zien mensen de kern niet eens meer: de vreugde over God, die God-mét-ons wil zijn.
In de mensengeschiedenis hebben we steeds meer (technische) zekerheden ontwikkeld, maar soms dreigen we spiritueel op een onbewoond eiland te stranden.


Tungelroy

Parochiekantoor tóch open

Onlangs meldden we dat het parochiekantoor wegens omstandigheden een tijdlang gesloten moest blijven. Maar door goede afspraken onderling kunnen we nu toch het normale ritme aanhouden: tweewekelijks is het parochiekantoor in MFA Kimpe Veld geopend op dinsdagmorgen van 10:00 uur tot 11:00 uur. Van harte welkom!

H. Barbara

In de Advent lezen we woorden van oude profeten. Zij vertellen soms dat God met ons nog ‘een appeltje te schillen heeft’. Wat zegt die Nederlandse uitdrukking? Dat appeltje klinkt heel gezond (misschien zelfs ecologisch?). Maar de uitdrukking heeft een nare bijklank: het gaat over mensen die flinke meningsverschillen hebben.

Over de patroonheilige Barbara (van Nicomedië)

Over de patroonheilige Barbara (van Nicomedië)Zij is beschermheilige van bergbouwers en tunnelgravers, vooral in Duits sprekende gebieden. Dat heeft te maken met de legende dat zij aan de dood ontsnapte doordat een berg haar in zich opnam en verborg voor haar vader die op haar dood uit was. Vandaar dat tunnelboormachines bij de aanvang van het werk gezegend worden onder aanroeping van haar voorspraak. Soms steken berg- of tunnelbouwers een kaars of lamp aan om Sint Barbara’s bescherming af te smeken. Verwant hiermee is haar verering onder de mijnwerkers.willibrordus

Haar voorspraak wordt vooral ingeroepen tegen een onverwachte dood. Dat geldt natuurlijk voor allen die ondergronds werken. Met name als zij daarbij gebruik maken van springstoffen. Zo is zij ook patrones van mijnopruimers en vuurwerkmakers. Vandaar ook van gebruikers van vuurwapens, van artilleristen, van kanonniers, schutters, soldaten, van de militaire stand, wapenmakers en vandaar ook van metaalgieters in het algemeen.

Zo wordt zij patrones van allerlei beroepen die met (onvoorziene) dood te maken hebben, zoals brandweerlieden. Maar ook van doodgravers, begrafenisondernemers en van begraafplaatsen en crematoria. Doordat ze in toren werd opgesloten is zij ook patrones van architecten, bouwvakarbeiders, metselaars, steenhouwers, timmerlieden en dakdekkers; en van vestingwerken en torens als zodanig. Omdat in torens van een klokkenspel hangt ook van beiaardiers, klokkenluiders en klokkengieters.

Ze is ook patrones van gevangenen (omdat zij in haar gevangenschap van een engel de sacramenten ontving). In de westerse kerk is zij een van de Veertien Noodhelpers.

Daarnaast is zij patrones van hoedenmakers (omdat de hoed symbool is voor bescherming?); van koks (misschien vanwege de lekkernijen die eigenlijk bij het naderende Sinterklaasfeest horen?). Verder wordt haar voorspraak ingeroepen tegen koorts, pest en voor een gelukkig stervensuur; ze is beschermheilige tegen brand, bliksem en vuur; voorts wordt haar voorspraak ingeroepen bij storm. Erasmus († 1536) vertelt in zijn Enchiridion (66), dat Barbara’s voorspraak ook werd ingeroepen om niet in de handen van de vijand te vallen.

De H. Barbara kerk te Tungelroy

De H. Barbara kerk te TungelroyCurabitur consequat semper diam a lacinia. Sed lobortis condimentum ante, eu dictum ligula mattis in. Aliquam eget varius risus, eu molestie nisi. In in tincidunt enim. Phasellus at sapien eros. In at rutrum dui. Sed id erat et sem ultrices ullamcorper. Ut sagittis varius nibh, a pretium tellus adipiscing ut. Pellentesque metus nulla, feugiat posuere posuere a, porttitor vel nulla.

In ruim 20 eeuwen kerkgeschiedenis is er nogal wat franje bijgekomen in de liturgie en in de kerkelijke gebruiken.

Soms zien mensen de kern niet eens meer: de vreugde over God, die God-mét-ons wil zijn.
In de mensengeschiedenis hebben we steeds meer (technische) zekerheden ontwikkeld, maar soms dreigen we spiritueel op een onbewoond eiland te stranden.


Altweerterheide

H. Hart van Jezus

Maar liefst 23 jaar was pater Noordermeer onze pastoor; hij overleed op zondag 16 augustus 2015. In de H. Mis van zondag 6 september (11.00 uur), voorafgaand aan de Landdag, hebben we bijzonder voor hem gebeden.

De H. Hart van Jezus kerk te Altweerterheide

De parochiekerk werd gebouDe H. Hart van Jezus kerk te Altweerterheidewd en geconsacreerd in 1936.

In 2016 werd een omvangrijke restauratie van de glas-in-lood-ramen doorgevoerd, waarbij hier en daar nieuw materiaal werd gebruikt. De ramen zijn daardoor weer toekomstbestendig.

Voor 2017 staat een vernieuwing van het kerkhof in de planning, met o.a. de bouw van een urnenmuur.

Al deze projecten worden mede mogelijk gemaakt door de jaarlijkse Landdag (eerste zondag van september) en de viering van Sint Teunis (januari).


Stramproy

Parochiehuis ’t Österke

In april 2006 werd door mgr. dr. E. de Jong, Hulpbisschop van Roermond, het parochiehuis ingezegend; precies 10 jaar lang hebben we hiervan dankbaar gebruik gemaakt voor een ontelbare reeks cursus- en verdiepingsavonden, vergaderingen, zangrepetities en nog veel meer. Al snel wisten de parochianen de weg te vinden om een misintentie op te geven, een doopsel of huwelijk af te spreken, een praatje te maken of gewoon een kopje koffie te drinken.

Over koffie gesproken… Al sinds de opening in 2006 schenken we in ’t Österke uitsluitend eerlijke koffie met het fair trade-keurmerk. En daarmee blijven we doorgaan! Voor ons een logische zaak: Jezus herinnert ons eraan dat de arbeider zijn loon waard is. Een kleine moeite.

In hetzelfde parochiehuis hielden we in de winter 2010/2011 de ‘Micha-cursus’; in zeven avonden verdiepten we ons in een christelijke kijk op mensenrechten, eerlijke lonen, respectvolle omgang met de schepping, ecologische voetafdruk et cetera.

Voor 2016 staat de verbouwing van de sacristie op het programma; die wordt in de toekomst tevens gebruikt als groepsruimte voor cursussen, vergaderingen, repetities en meer. Totdat dit gerealiseerd is, is ‘tÖsterke tijdelijk gehuisvest op Kerkplein 7.

 

St. Willibrordus

De parochiekerk van Stramproy heeft als patroonheilige de H. Willibrordus, ‘Bisschop der Friezen’ (658 – 739).
Stramproy werd tot zelfstandige parochie verheven op 17 september 1583. De parochie behoorde tot het bisdom Luik en het dekenaat Maaseik.
Sinds de nieuwe kerkelijke hiërarchie van 1853 behoort Stramproy tot het Nederlandse bisdom Roermond en het dekenaat Weert. Ook gemeentelijk valt Stramproy onder Weert; door de gemeentelijke herindeling per 1 januari 2008 ging de zelfstandige gemeente Stramproy op in Weert.

De St. Willibrorduskerk te Stramproy

De Willibrorduskerk te StramproyDe oudste bronnen spreken reeds in de 12e en 13e eeuw over een kerkgebouw in Stramproy. In aantekeningen uit 1299, waarin de kerkdiensten en dienden geregeld worden, worden Stramproy, Ittervoort en Baexem genoemd als kapellen of hulp kerken van de parochie Thorn. Om sterker te staan tegenover de krachten van de Reformatie, drinkt het kapittel van Thorn er bij de bisschop op aan om deze dorpen tot zelfstandige parochies te verheffen. Tevens zal het kapittel instaan voor het financieel onderhoud van de parochiekerken.
Daarvan komt in de tijd daarna niet veel terecht; in de 18e eeuw wordt regelmatig slecht onderhoud aan de kerk gemeld.
Dat de kerk inmiddels te klein is geworden voor het aantal parochianen, is begin 20e eeuw geleden om de oude Kerk te slopen. In 1923 wordt een nieuwe parochiekerk gebouwd, waarbij de boeren van Stramproy met menskracht en paarden kracht het grootste deel van het werk leveren. Op 9 februari 1923, de feestdag van de heilige Apollonia (de tweede patroon van de kerk, die wordt aangeroepen als patroon tegen kiespijn), wordt de nieuwe kerk in gebruik genomen door pastoor Greijmans. De kerk wordt op 1 mei 1923 ingewijd door de bisschop van Roermond. De mergelstenen toren uit de 15e eeuw is een blijvende herinnering aan het oude kerkgebouw.

Over de patroonheilige Willibrordus

willibrordHij is patroon van het Groothertogdom Luxemburg en van de plaats Echternach; van de Nederlandse kerkprovincie (sinds 1939), van het bisdom Haarlem en het aartsbisdom Utrecht; van de Nederlandse plaatsen Deurne, Oss, Sint-Willebrord en Vlaardingen.

Er zijn (of waren) Willibrorduskerken te Almelo, Alphen (N-B), Ammerzoden, Ammerzoden, Amsterdam, Arnhem, Bakel, Beekbergen, Beilen, Berghem, Bergschenhoek, Berkel-Enschot, Bodegraven, Boskamp, Boven-Leeuwen, Boxtel (kapel), Casteren, Coevorden, Demen†Dieden, Deurne (kapel), Diessen, Domburg, Drempt, Eersel, Esch, Geijsteren, Goënga, Guttecoven (& Nicolaas), Hedel, ’s Heerenhoek, Heeswijk, Heiloo (& Maria), Helenaveen, Hengelo (Gld), Hengelo (Ov), Herveld, Hilversum, Holwerd, Hooge-Zwaluwe, Hulst, Julianadorp, Klein-Zundert, Kloosterburen, Lemmer, Lierop (kapel), Liessel, Middelbeers, Midsland, Milheeze, Mill, Neerkant, Obbicht, Oegstgeest (sinds 780), Olburgen, Oldemarkt, Oss, Ossenisse, Oud-Vossemeer (Tholen), Oude-Pekela, Ravenstein, Rhoon, Riethoven, Rotterdam, Ruurlo, Sappemeer, St-Willebrord, Steenderen, Stramproy, Swifterband, Ter Apel, Terneuzen, Teteringen, Tilburg, Veenendaal, Vierakker, Vilsteren, Vlaardingen, Vleuten, Vlierden, Vroomshoop, Waalre, Wassenaar, West-Vlieland, Wijhe, Wintelre, Zeelst en Zierikzee. Onder anderen hebben (of hadden) Delft, Den Haag en Noordwijk een Willibrordusschool.

Daarnaast is (of was) er een Willibrordustehuis in Den Haag, Heiloo, Katwijk/Rijn, Middelburg en Wassenaar. Zijn beeltenis komt voor in de gemeentewapens van Bakel†Milheeze, Berghem, Deurne, Mill†St-Hubertus, Papenhove, Riethoven, Stramproij en Teteringen. Bovendien is hij patroon van de bakkers (Nijmegen), van bierhandelaren, caféhouders en herbergiers (vanwege de bronnen en de vele wijnwonderen); van toneelspelers en dansers (vanwege de springprocessie te Echternach); en van de arbeiders. Daarnaast is hij patroon van de Sint-Willibrordvereniging. Zijn voorspraak wordt ingeroepen bij epilepsie en aanverwante ziekten. Hiermee schijnt de beroemde springprocessie samen te hangen, die elk jaar op zijn feest te Echternach door duizenden pelgrims wordt meegemaakt. In de 13e eeuw werd de omgeving van Trier waar ook Echternach onder valt, door een epidemis van sint-vitusdans getroffen.

Men begon pelgrimages naar Willibrordus’ graf te organiseren en riep zijn hulp in. De ziekte week. Sindsdien houdt men de herinnering aan dit wonder in ere met de ‘springprocessie’: drie stappen voorwaarts. twee achterwaarts, wiegend op de voorvoet. Hij wordt afgebeeld als bisschop (tabberd, staf en mijter) vaak met een kerkmodel van de Utrechtse (Sint-Maartens)dom bij zich; daarnaast is er ook vaak een wijnvat te zien, waar hij soms zijn staf insteekt.